NMF Drenthe Samen voor een mooi en duurzaam Drenthe.
Menu
Een cruciale tijd voor het landschap

Een cruciale tijd voor het landschap

Dit interview met Frank Hart is overgenomen uit het Dagblad van het Noorden.
Foto’s: Marcel van Kammen

24 november 2018

In Drenthe zijn plannen voor honderden hectares aan zonneparken. Waar zet je ze neer? Frank Hart toont een van de plekken, in de omgeving van Pesse, om het dilemma duidelijk te maken. Namens Natuur en Milieufederatie Drenthe vecht hij de vergunning aan, maar hij ziet ook kansen.

Makkelijk heeft hij het zichzelf niet gemaakt. Frank Hart is zich daar terdege van bewust. Hij had ook kunnen kiezen voor een plek waar al een zonnepark staat, ergens bij een bedrijventerrein, of in ieder geval een locatie die minder omstreden is. Hij deed het niet. De reden? Simpel: hij wil dilemma’s aankaarten die spelen rond zonneparken. Vandaar een tocht vanuit Pesse, waarin een plek aan het einde van een doodlopend weggetje, midden tussen de akkers, centraal staat. Komen hier 180.000 zonnepanelen te staan op zo’n 60 hectare grond? ,,Dat zou zomaar kunnen.”

“Die twee reeën zien het zonnepark vast en zeker liever niet komen”

Hart (1967), van huis uit milieukundige, is als projectleider bij Natuur en Milieufederatie Drenthe betrokken bij de ontwikkeling rond zonneparken in die provincie. Voorafgaand aan de tocht treffen we hem bij Green Planet, het tankstation bij de afrit van de A28 bij Pesse, ‘een passende locatie als het over energietransitie gaat: ze verkopen er diverse duurzame brandstoffen’, mailt hij vooraf. Er is een ontmoetingsplek, annex overlegruimte. Handig, want Hart heeft veel te vertellen en zijn laptop meegenomen om met kaarten zijn verhaal te ondersteunen. ,,Het is een cruciale tijd’’, trapt hij af, doelend op de energietransitie, die volgens hem grote gevolgen zal hebben voor het landschap. ,,Vaak wordt gesteld dat als alle daken voorzien worden van zonnepanelen, voldoende energie wordt opgewekt. Maar daarmee redden we het niet. Er is meer duurzaam opgewekte elektriciteit nodig, vooral nu we het gebruik van gas minderen.’’

Ambities

Hart juicht de ambities van gemeenten – vele willen in 2040 energieneutraal zijn – van harte toe, maar zet vraagtekens bij de manier waarop sommige te werk gaan. De haast bijvoorbeeld van de gemeente Hoogeveen om vijf vergunningen voor zonneparken te verlenen zodat projectontwikkelaars de boot bij de subsidiepot niet te missen. ,,Vergeet niet: dat is maatschappelijk geld!’’, benadrukt Hart. ,,Bij de laatste subsidieronde is 7,5 miljard voor allerlei projecten aangevraagd, terwijl er maar 6 miljard valt te verdelen. Dat maakt het onzeker of het plan voor het park bij Pesse doorgaat.’’

Een ander probleem, volgens Hart, is dat zonneparken daar komen waar grond beschikbaar is. Logisch, maar Hart ziet voor overheden een taak: ,,Die plekken moeten worden aangewezen.” Hij introduceert een woord, de zonneladder. ,,De eerste tree vormen daken, daar valt nog een enorme winst te halen, die liggen nog lang niet vol. Vervolgens moet er gekeken worden naar gebieden die de bestemming bedrijventerrein hebben, maar waar geen vraag naar is. De laatste tree is het landelijk gebied: zolang er nog andere keuzes zijn, moeten we dat niet vol zetten met panelen.’’

Hart is nog niet klaar met zijn verhaal. Waar hij ook voor pleit: samenwerking tussen gemeenten. Het zonnepark van Pesse is daarvan een goed – of juist slecht – voorbeeld. ,,Veel gemeenten beperken zich tot hun eigen grondgebied, jammer.’’ Hij pakt de kaart, wijst naar de plek waar het park bij Pesse gepland staat. Het ligt aan de spoorlijn Zwolle-Groningen, die tevens de grens is met Midden-Drenthe. ,,Precies aan de overkant, tussen het spoor en de VAM-berg, ligt een terrein dat een bestemming als bedrijventerrein heeft. Zo’n plek verdient de voorkeur en als de gemeenten van tevoren hadden afgestemd, had het zonnepark hier kunnen komen in plaats van in het gebied van Pesse.’’ En wat zeker niet in zijn betoog mag ontbreken: zorg dat inwoners participeren, liefst mede-eigenaar worden van de parken. ,,Dat vergroot het draagvlak voor zonneparken.’’

Zwarte Water

Op naar de plek waar het zonnepark gepland staat: aan het Zwarte Water, een weggetje dat doodloopt in de akkers. Net voor het einde ligt een veentje in een bosje zo verloren, dat je je afvraagt of Het Drentse Landschap nog wel weet dat het eigenaar is. ,,Hier is het dan’’, zegt Hart, wijzend naar de akkers achter het bosje, links en rechts van het pad. ,,Eigenlijk zijn het twee parken, want het betreft twee projectontwikkelaars. De vergunning voor het eerste park is al afgegeven, maar wij vechten die aan omdat we vinden dat die te gemakkelijk is verstrekt.’’

Aanvechten of niet: Hart is reëel en zeker bereid na te denken hoe het landschap aangepast kan worden aan een zonnepark, lees: hoe het zonnepark het meest uit het zicht gehouden kan worden. ,,Met de ruilverkaveling zijn hier boomwallen verdwenen. Die zouden teruggeplaatst kunnen worden. Dat staat ook in het plan, maar we willen de randen robuuster en natter. Niet 4 meter breed, maar 20. Je moet er ook wat aan hebben.’’ En zo eerlijk is Hart: er liggen ook kansen. ,,Wanneer er geen mest en geen bestrijdingsmiddelen meer worden gebruikt, kan dat goed uitpakken voor de biodiversiteit en de ecologische kwaliteit.’’

In de verte lopen twee reeën over een van de pas gerooide akkers. Hart: ,,Die zien het zonnepark vast en zeker liever niet komen. Verzekeraars eisen een hek om zo’n park. Dan moeten de dieren eromheen…’’

Meer weten over Franks werk? Lees hier verder over het project ‘Zonneparken passend bij Drenthe’
Download hier het artikel in PDF-formaat

Frank HartLinkedin profiel van Frank Hart
Ontwikkelaar Mooi Drenthe
Telefoonnummer: 0592-311150
f.hart@nmfdrenthe.nl

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en ontvang het laatste natuur en milieunieuws in je mailbox:
Inschrijven
Volg ons via social media  
 
Wij worden gesteund door:
Provincie Drenthe
Nationale Postcode Loterij
CBF