45.000 bezoekers Nacht van de Nacht

1 november 2016

45.000 bezoekers Nacht van de Nacht

Afgelopen zaterdag bezochten 45.000 bezoekers de Nacht van de Nacht. Dat zijn er 5.000 meer dan vorig jaar. Door het hele land werden er 468 activiteiten georganiseerd en doofden 165 gemeenten en bedrijven de reclameverlichting en aanlichting van gebouwen. Met 45.000 bezoekers is deze 12e  Nacht van de Nacht de drukst bezochte editie ooit. In Drenthe waren er 24 activiteiten en ruim 2.000 bezoekers tijdens de Nacht van de Nacht.

De meeste mensen gingen in Middelburg op pad. Met maar liefst 15.000 bezoekers werd Middelburg het middelpunt van de Nacht van de Nacht. Daar gaat traditiegetrouw zelfs altijd alle verlichting in het stadscentrum uit. Zeeland trok met meer dan 15.000 bezoekers het meeste publiek en daarna was de Nacht van de Nacht het grootst in Friesland met 6000 bezoekers en 6 gemeenten die de lichten doofden in de straten.

In Drenthe waren er wederom bijzondere activiteiten te doen. Zo kon men kanoën in het donker op de Hunze bij Spijkerboor en Annen. De Nacht van Taribush was dit jaar uitverkocht, maar liefst 200 mensen genoten van een bijzonder theaterwandeling in het bos van Lheebroek. Op diverse plaatsen waren er wandelingen in het donker, waar verhalen van vroeger, dierengeluiden en een mooie sterrenhemel zorgden voor een onvergetelijke Nacht. Naast deze activiteiten hebben ook Drentse bedrijven en gemeenten zich gemeld op de kaart van de Nacht van de Nacht. Tijdens de Nacht deden zij de verlichting van hun gebouwen uit. Dit jaar waren dat: Brownies per Post in Sleen, TipTopTotaal training in Eext, Kropman Installatietechniek in Assen, Energiewacht in Assen en gemeente Tynaarlo.

De Nacht van de Nacht is een campagne van de Natuur en Milieufederaties. Met deze campagne vragen we aandacht voor de schoonheid van de nacht. Nederland is een van de meest verlichte landen van de wereld. Dat kan veel beter en duurzamer door vaker lichten te doven en te dimmen en door reclameverlichting s ’nachts uit te doen.

Verslagen van de activiteiten

De Nacht van Taribush – verslag van Floor Hogerheijde

taribush
Foto: Anneke Bloema – The Factory ||

De Nacht van Taribush was dit jaar uitverkocht! Deze Nacht was de vierde editie van de Nacht van Taribush plaats. In het bos van Lheebroek, op kamp de Marke waren 200 bezoekers overgeleverd aan het donker. Enkel lantaarns en waxinelichtjes aan de weerszijden van het zandpad, wezen je de weg naar de entree. Het publiek was divers. Bij binnenkomst konden we gezinnen met kinderen, jonge stellen en senioren verwelkomen aan de kassa. Na de kaartcontrole kreeg men een ticket mee voor de speciale theaterwandeling van Dirk is Dood entertainment. Deze wandeling voerde je als bezoeker door het schaars verlichte bos. Wanneer je de begeleider, met verlichte paraplu, in de gaten hield kwam je langs acht verschillende korte acts. Van een eenzame fietser in de nacht tot een opa en kleindochter die zeepbellen naar elkaar bliezen. Genieten van deze theaterwandeling deed je in stilte want het motto was: ‘eerbied voor de nacht.

 

De Nacht van de Nacht in het Spaarbankbos – verslag van Grietje Loof

Alle ingrediënten waren aanwezig tijdens de Nacht van de Nacht. Meer dan 70 bezoekers – kinderen-nvdn-g-streutkervos-nvdn-janny-timmermankinderen met hun ouders en grootouders – kwamen dit jaar naar de Nacht van de Nacht in het Spaarbankbos. Marter, vos, nachtvlinders, das, vleermuis en uil leven in de nacht en passen in het plaatje van de Nacht van de Nacht. Aandacht voor het donker, minder licht, daar draait het om. NEK en IVN trekken ook al jaren samen op bij deze activiteit. De opzet was anders dan voorgaande jaren, want er stonden zelfs verkeersregelaars om het publiek veilig over de straat te loodsen. In het Spaarbankbos is een prachtige open plek waar je bij helder weer de hemel af kunt speuren naar de mooiste sterren. Daar wilden we dit jaar heen en dat is gelukt. Alles klopte, het donker, de nachtdieren, de verhalen die verteld werden door de gidsen, het vleermuizenspel, de warme chocolademelk rondom het vuur en het verhaal over Erik en Donker. De heldere hemel en al haar sterren, Erik wordt er blij van en aan de reacties van het publiek te horen worden er meer mensen blij van. We kunnen wennen aan donker en ons veilig voelen zolang we voor elkaar blijven zorgen en naar elkaar om blijven kijken. Daar hebben we geen licht voor nodig. Nederland behoort tot een van de landen met de meeste lichtvervuiling. De boodschap tijdens de Nacht van de Nacht, wees spaarzamer met licht. Een boodschap die steeds breder gedragen wordt. IVN en NEK kijken terug op een geslaagde avond.

 

Wandeling door het Bargerveen – verslag van één van de deelnemers

Bijna was de Nacht van de Nacht voor de deelnemers aan de wandeling door het Bargerveen een inktzwarte nacht geworden. Zo’n 80 personen stonden op het eind van de Zuidersloot (een doodlopende weg) om te worden ingedeeld in 2 groepen. Op dat moment kwam er een auto met hoge snelheid aangereden, die pas op het laatste moment de groep zag en boven op de rem moest. Gelukkig reageerde de groep heel snel. Het leek wel op de manier waarop Mozes de Rode Zee spleet. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik daarbij niet aanwezig was. Wonder boven wonder werd er niemand geraakt en konden wij met knikkende knieën en de geur van brandend rubber in onze neus aan de tocht beginnen. Er waren 2 gidsen, Koop Boxem en Harrie Scholte Aalbes. Mijn broer en ik gingen met de groep van Harrie het veen op. “Op het Bargerveen woonden vroeger honderden veenarbeiders met hun gezin. En de nachtwandeling zal jullie laten voelen en laten zien hoe het is om zonder licht door het veengebied te moeten lopen”, aldus Harrie. Smalle veenweggetjes en sloten waar een plank de beide kanten verbond. En de veenarbeider mocht ook graag een borreltje drinken, wat de plank over de sloot, bij wijze van spreken, nog smaller maakte dan hij al was. Halverwege de tocht stopten wij voor… een borreltje en veel van ons kregen er zelfs 2. Of het de bedoeling was dat wij ook zwalkend onze weg zouden vervolgen, om het gevoel van de veenarbeider te ervaren,  weet ik niet. Het zou in ieder geval geen effect hebben gehad, want we liepen over mooie brede zandpaden. Misschien een idee voor een volgende tocht: maak er een survivaltocht van. Modderige paadjes, diepe sloten waarover 1 steigerplank, iedereen op klompen en minstens een halve kruik jenever achter de kiezen. Dan pas zouden we goed kunnen inschatten hoe de veenarbeider hier vroeger leefde. En tja, die ganzen. Wat zullen die hebben gedacht toen al dat volk gisternacht over “De Lijn” liep? Ze werden in ieder geval behoorlijk gestoord in hun nachtrust. Maar gelukkig werd vannacht de tijd een uur teruggedraaid en konden onze gevleugelde vrienden (ik hoop dat het na ons bezoek nog steeds vrienden zijn) toch nog van een ruime nachtrust konden genieten. Harrie had onderweg het nodige te vertellen. Wetenswaardigheden maar ook smakelijk anekdotes. We hebben er van genoten en er om gelachen. Maar weet je Harrie wij zijn het volk van TJA: Turf, Jenever en Achterdocht. En TJA, ik denk dat een paar anekdotes niet zo’n hoog waarheidsgehalte hadden. Maar zoals ik al zei, we hebben er hard om gelachen en de Italianen zeggen: ook als het niet waar is, dan is het toch goed bedacht! Veenloopcentrum bedankt voor het organiseren van deze tocht, die ik iedereen kan aanraden.

 

Bezoekerscentrum Dwingelderveld – verslag van Barbara Ruis 

Vanaf 18.30 uur liep het al gezellig vol op het voorplein bij het Bezoekers Centrum en binnen. Mensen wilden graag even rondkijken en nog gauw de blaas legen. Daarna ging dan de eerste groep van start. Na een kort welkomstwoord en de uitleg waarom de Nacht van de Nacht in het leven geroepen is, vertrokken we het bos in. En donker was het direct! Om even aan het ongewone te wennen hielden we in het bos een lichtje brandende om boomwortels en stronken te kunnen vermijden. We wilden tenslotte niet dat onze tocht al na een paar meter met verzwikte enkels eindigde. Maar op het geasfalteerde pad ging dan toch onherroepelijk het licht uit. Grappig om te merken dat mensen dan ook hun geluidsniveau aanpassen. Er werd ineens zachtjes gepraat en toch wat voorzichtiger de voeten neergezet wat ook zorgde voor minder lawaai. Af en toe bij een kruising floepte er even een lichtje aan om ervoor te zorgen dat we de juiste weg bleven volgen. Midden in het bos op een donker bospad werd het toch wel heel erg donker, de uitdrukking ‘je ziet geen hand voor je ogen’ was hier zeker van toepassing. Dus nu toch maar even het lampje weer aan om veilig bij het Theehuis aan te komen. Daar werden we bij de vuurkorf door Renske liefdevol ontvangen met warme chocolademelk en een marshmallow. Barbara vertelde ondertussen het verhaal over hoe de Grote Beer toch aan die lange staart aan het hemelfront komt. Ons geluk kon niet op toen de bosuil van zich liet horen. Een mooi moment om wat over uilen te vertellen en de verschillende geluiden te laten horen. <span “>Daarna hervatte we onze wandeling. Midden in het bos hielden we halt voor een stiltemoment. Jammer dat de uil ook op dat moment besloot een stiltemoment in te lassen. Ook deze keer was ik blij verrast dat ons groepje zo fijn meewerkte; nog geen kuchje was er te horen! Bij het Achterlandschveen de batdetector aangezet maar die lieten zich niet horen en zien. Wel was het een gegak van jewelste op het meer en we bukten massaal bij een groep laag overvliegende ganzen. Je voelde de wind door je haren gaan, zó laag! <span “> Bij de schaapskooi stond Bert ons op te wachten en vertelde zeer boeiend over de sterren aan ons firmament. De grote Beer, de maan, de sterrenbeelden, de melkweg, het werd mede met behulp van de tabblad ons zeer duidelijk aangewezen. Bij onze volgende stop stond Theo met een groot laken voor het ‘vangen’ van nachtvlinders. Het waren er niet zo heel veel maar zelf was hij bijzonder blij met de vangst van een ‘Krakeling’ die hij hier nog niet eerder gezien had. Terug bij het Bezoekerscentrum was het gezellig sfeervol met kaarsjes langs het pad, vuurkorven brandend voor licht en warmte en een lichtslang op de grond. Binnen voorzag Edgar de mensen van een drankje.  Gina was oh zo blij dat ze al haar schaapjes weer veilig van haar controle lijstje kon afstrepen en Froukje als stralend middelpunt een verhaal voorlas over ‘de Witte Wieven’. <span “>De avond was compleet. <span “>

 

Duurzaamheidscentrum Asserbos – verslag van Mirjam Veltman

De avondwandeling in het Asserbos was een groot succes. Dit jaar konden mensen zelfstandig een uitgezette route lopen. Op deze route waren verschillende activiteiten die met donker en nacht te maken hadden. Zo ging een deel van de route langs een gespannen touw dwars door het bos en klonken de mystieke geluiden van de didgeridoo. Ook was er een post waar je vleermuizen kon spotten. Bij de nieuwe vijver stond de weer- en sterrenvereniging Drenthe met telescopen klaar, zodat de sterrenhemel bekeken kon worden. En het was heel helder weer! Wat een cadeau. De organisatie was in handen van het Duurzaamheidscentrum (waarin gemeente Assen en Stichting Het Drentse Landschap samenwerken), in samenwerking met IVN scharrelkids de Zevenster en de Weer- en Sterrenvereniging Drenthe. Er waren 125 deelnemers en allen enthousiast.

 

Wandeling vanaf Bospub De Boerdennen – verslag van Ans Klok

De groep Taolschulte en keurnoten voor de gemeente Westerveld en de uitbaters van Bospub De Boerdennen in Dwingeloo hebben een fantastische Nacht van de Nacht beleefd. Het aantal deelnemers bedroeg 90 personen, zowel kinderen als volwassenen. We vertrokken vanaf de Bospup in groepjes op verschillende tijden door de donkere bossen van het Dwingelderveld. Onderweg genoten de deelnemers twee maal van (spannende) verhalen in de streektaal, onder meer over Ellert en Brammert, twei Drentse donderstienen. Aan de jeugd werden korte verhalen en gedichten in de streektaal verteld. Eenmaal terug bij de Bospub kreeg men een plaatsje in het door een houtvuur verlicht amfitheater waar een kop erwten- of mosterdsoep met brood werd geserveerd. Ook daar zorgde een zangeres voor de intieme sfeer. Sommige deelnemers hielden het daarna voor gezien, echter meer dan de helft verschafte zich een plaatsje in de Bospub om nog even na te borrelen en te kletsen. Al met al een gezellige boel onder de sterrenhemel in Dwingeloo. Zeker voor herhaling vatbaar, de organisatie had gisteravond spontaan al weer nieuwe ideeën om volgend jaar mee aan de slag te gaan.

 

Wandeling in het Faliebergbos – verslag van Germa Kitslaar

Het was een geslaagde activiteit. Om half 8 stonden er 110 mensen, jong en oud, op het parkeerterrein van het Tonckenshuis. Wolter (bestuurslid) heeft de aanwezigen toegesproken, waaronder 46 kinderen. Hij  heeft de vragen sterk gericht gehad naar de kinderen. Even iets vertellen over de uilen en dat uilen echt nachtdieren zijn. Om kwart voor 8 vertrok de hele groep richting het donkere Faliebergbos. Onderweg werden de geluiden hoorbaar gemaakt van verschillende uilen. Van deelnemers hoorde ik dat er ook een echte uil reageerde. Om 9 uur werd het druk in de kantine van de Entekoele. Daar genoot iedereen van hun zelf gekozen consumptie. Voor 22 kinderen lagen er handgemaakte kleine uiltjes, die via een kleine verloting hun weg vonden. Op de grote tafel stonden 4 opgezette uilen, prachtig om die te bewonderen. Er lagen kleurplaten met afbeeldingen van uilen op elke tafel. Met de aanwezige kleurstiften werden door de kinderen veel uiltjes van mooie kleuren voorzien. Voor de liefhebbers was er nog een heerlijk rozijnenbroodje, keurig in plastic verpakt met daaraan een kleurige afbeelding van een uiltje geniet. De stemming werd als heel prettig ervaren.
Nachtwandeling door het Mensingebos – verslag van Margriet van der Pol

Het was een opvallend warme dag geweest, de 29e oktober en ook de avond beloofde aangenaam te worden. De lucht was onbewolkt en zelfs op het erf van de hoeve was een mooie sterrenhemel te zien. De groep van zo’n vijftig deelnemers werd gesplitst in twee groepen, die in tegengestelde richting een ca. vier kilometer lange rondwandeling maakten. In het bos bleek het aardedonker. Er stond dan ook geen maan aan de hemel. Tussen de boomtoppen was de lucht prachtig. Op de plekken waar stukken heide gepasseerd werden was het iets lichter, maar het was hoofdzakelijk indrukwekkend donker tijdens de tocht. Alleen in de buurt van dorpen en woningen werd het aanzienlijk lichter en boven de bebouwing waren geen sterren meer te zien. Bij de picknicktafels mochten de kinderen voelen wat er in de voelzak zat. Dat deden ze helemaal net zo gek. Het was een heerlijke wandeling. Bij terugkeer in de Blakervelderhoeve werd iedereen verzorgd door de boer en zijn vrouw met koffie, thee en limonade. Daarna volgde nog ter afsluiting het sprookje “Toen Maan op vakantie ging” met als boodschap toch niet te veel onnodig licht te maken in de nacht.